Różanka w Białymstoku

Różanka jest częścią Plant miejskich i zajmuje jego wschodnią część. W 1925 roku, tereny XVIII-wiecznych ogrodów i zwierzyńców pałacowych hetmana Jana Klemensa Branickiego, przeznaczono pod park miejski. Nasilenie prac w parku nastąpiło w latach 1930-38, gdy wojewodą został Marian Zyndram-Kościałowski. Autorem projektu był inż. Stanisław Grall , od 1934 r. kierownik Plantacji Miejskich – czytaj więcej.

gęste obwódki z bukszpanu, w środku róże.

W czasie II wojny światowej park został nieznacznie zniszczony. Po wojnie teren uporządkowano. Dziś na powierzchni 9 ha rośnie ok. 90 gatunków odmian drzew i krzewów, w większości posadzonych w latach 30-tych.

wejścia do Parku pilnuje pies Kawelin

W centrum parku, pod schodami prowadzącymi na górny poziom, umieszczono szeroką promenadę i duży basen z fontanną – to Aleja Zakochanych. Wzdłuż poustawiano liczne ławki, które zachęcają do odpoczynku.

Niedaleko znajduje się staw naturalny zamieszkały przez liczne ryby i kaczki.

Po drugiej stronie zobaczymy Różankę, o regularnym układzie, której centralną częścią jest prostokątny, betonowy staw, przy którym ustawiono rzeźbę „Praczki” autorstwa Stanisława Horno-Popławskiego – obecnie najbardziej charakterystyczny punkt Różanki.

widok na oś Różanki od strony rzeźby „Praczki”.

Opracowanie Renata Krochmal

Spodobał Ci się ten artykuł?

Share on facebook
Udostępnij na Facebook
Share on twitter
Udostępnij na Twitter