The Old Rose Adventurer: The Old European Roses (tom I), Brent C. Dickerson
The Old Rose Adventurer: The Old European Roses (tom I) z 2023 roku. Jest to obszerny zbiór dociekliwych badań nad różami, klasyfikowanymi w grupach, każda grupa w swoim rozdziale, każda odmiana w osobnym akapicie, a wszystko to mocno osadzone w historii.
Pierwsze opisane są róże galijskie. Autor wprowadza nas powoli w początki powstawania grupy: skąd się wywodzą, datuje pierwsze wzmianki o nich, przytacza fragmenty starych listów i zapisków hodowców, zbiera cechy charakterystyczne dla galijek, a także różnicuje wzrost i preferencje w klimacie Europy oraz Ameryki.
Po wprowadzeniu czytamy o konkretnych odmianach: oczywiście podane są wszystkie znane synonimy nazwy, detale botaniczne każdej części rośliny, cechy szczególne np. zmienność kolorystyczna, ułatwia to z pewnością identyfikację róży. Analogicznie opisane są pozostałe grupy róż: damasceńskie, agaty (Agatha roses), centifolie, centifolia pomponowe (Centifolia pompons), mchowe, mchowe remontanty, alby. Oczywiście jest też bardzo użyteczny dodatek, czyli zestawienie grup róż pod względem podatności na choroby. Książka nie zawiera rycin ani fotografii. Chyba żadna z dotychczas mi znanych pozycji nie zawiera tak wielu cytatów ówczesnych ogrodników, botaników i postaci świata różanego oraz odniesień do oryginalnych tekstów źródłowych.
Brent C. Dickerson to znany na całym świecie nowatorski badacz ceniony za dokładność i wnikliwość; autor serii książek dokumentujących i wyjaśniających historię rozwoju róż. Jego prace uchodzą za przełomowe, a wręcz kultowe. Wiedza Dickersona poparta jest ponad 40-letnimi badaniami, jego publikacje wydawane są też w rozszerzonych, uaktualnionych, bardziej przystępnych edycjach. Są to kilkutomowe serie, takie jak: The Old Rose Advisor (wyd. I 1992), The Old Rose Adventurer (wyd. I 1999), The Old Rose Informant (wyd.I 2000), Old Roses: The Master List (2001).
Kolejną pozycją, dla mnie obowiązkową, jest drugie wydanie The Old Rose Advisor: Bourbons and Hybrid Perpetuals – tom II poświęcony jest różom burbońskim i remontantkom. Zawiera ona najpełniejszy spis wszystkich istniejących, znalezionych lub zasłyszanych odmian z obydwu grup, opiera się na najstarszych tekstach źródłowych, wielokrotnie przytacza fragmenty opisów samych hodowców. Wskazuje też na różnice między często mylonymi odmianami, całość okraszona jest rysem historycznym i obyczajowym okresu powstawania konkretnej róży.
The Old Rose Advisor tom II to kolejna, osobno wydana pozycja traktująca o następnych grupach róż: rozdziały 8–10 to odpowiednio róże noisette, róże pnące, wczesne polyanthy i wczesne róże herbatnie. Zawiera aż dziesięć dodatkowych rozdziałów poświęconych różnym tematom: począwszy od selekcji nasion, powstawania róży o pojedynczym okółku, różach z genami multiflory i R. Gigantea, do kultywarów dobieranych względem koloru kwiatów.
Niezwykle interesująca jest zapewne The Old Rose Informant, kompendium wiedzy z tłumaczeniami najważniejszych dzieł J.P. Viberta, pozycja ta kończy trylogię i jest swoistym podsumowaniem pracy Dickersona. Zostawiam ją sobie na deser.
Brent C. Dickerson w mediach społecznościowych często dzieli się swoimi spostrzeżeniami i udostępnia fragmenty prac badawczych na temat róż. Hobbistycznie krzyżuje starsze róże, tworząc ciekawe odmiany, popularyzuje rzadkie byliny. W zwięzłym życiorysie, jaki mi przesłał, podkreśla, że praca badawcza na temat róż, która zajęła mu kilka dekad, wzięła się z poczucia frustracji z powodu zbyt małej dostępności opracowań, braku rzetelności oraz prawdziwości ówczesnych zapisów.
Emilia Jarosz